A DAY OF A DAIRY

life's -a journey- which guides us not through a smooth path filled with joy, love, hardships, sorrow as well as heartaches which we ultimately lead us to our destinations........................................................................................
....................................................................................................
...................................................................................................
during the journey we have to meet many people. all of them are destined to meet for some reasons. someone will stay for a life time and someone will not. they make our journey more beautiful and some of them take a part of our journey. the people for a short time give us more sweetest memories and end up with our successes.

in a one day while we walking trough our path we meet a SPECIAL PERSON who has the same hopes, expectations, dreams and the same destination who can walk with us together and no matter whatever is she/he, how much that person can take apart of journey is the most important. she/he make our life much beautiful and fill us with love and let us to feel the fear of none. giving the strength to face our challenges, share our joy as well as the hardship will make the relationship more stronger. sometimes luckily we can keep THEM FOREVER in our heart as well as in our life and sometimes we become so miserable to let them go away. even though they have taken a huge part of our life and how many thing we have shared with them, they may be not able to stay with us forever as long as we wished. everything depends on our destiny and it's not hard to change that if we are strong enough to bear our hardships and challenges. that's the only way to make the path so smooth and make the freshness of every day.
those persons we suddenly and luckily meet during the journey change our lives in a such way that we never could even believe. everyone wants that change and it will let us to feel we are so alive. that's the reason we fall in love with them and want to keep them with us forever.
whatever happens in our lives(good or bad), the time never stops and the life must be go-on. the memories which our SPECIAL PERSON gave us, the thing what motivating and inspiring us during the journey. even if they are not with us at that movement, their memories never let us feel along and their love will stay with us forever. lessons that they gave us to be learnt will always guide us during the journey and we will never feel along if their sweetest memories in our hearts.
if a person could hold his loving’s hand all the along his journey he would be the luckiest person ever could be
one day everybody have to reach their destination with their loving once, or sometimes with ourselves. whatever memories are the sweetest thing we collect with our loving once during the journey. when we come to our destinations we can look back in to our past and have joy in our face by recalling the wonderful movements we had with our love.
the memories, experiences, love and the laugh we had, are the treasures, there won’t be more when we reached to our destination. it will give the strength to finish the journey with a happy end.

so babe I need to hold your hand until I finish my journey because you never let me feel along and you give me strength to stand up whenever I fall. I need you to keep always with me and step with me at the everyday of my journey; you let me to feel I’m so alive.
I wanna hold your hand so tight wherever I go because when your hands on mine, I feel the heavenly divine....

babe i just wanted to say you, i want you so much.....!!!

කිමද සඳ නුඹ..


සඳට පෙම් කලේ කිමෙකදැයි තරු..
ගව් දුරක් බව දැන දැනත්...
නුඹට පෙම් කලේ කිමෙකදැයි මා..
හඬන්නට වන බව දැන දැනත්..

අහසේ තරු වැල් කඩා වැටුනද.....
කිමද සඳු හට නොසරදම්....
කඳුළු මා නෙතු හඬා වටූනද......
නොවෙද ඔබ හට එක් බිඳක්..

සඳුට තරු හා එක්ව ඉන්නට.....
දිනක් නැති ලොව එක් රැයක්..
ඔබද මා හා ලන්ව ඉන්නට......
ඉඩක් නැතිවෙද යලි වරක්...

තරුට සඳු නැති රැයේ අරුමය....
සඳ සිතට නොදැනෙද තවත්..
කිමෙක නොපතමු ලබන සසරෙදි..
තරුට සඳු හිමි ලෝකයක්.෴

.........untitled........


අමුතු හැගුමකි සිත වෙලන්නේ, නුපුරුදු නැත ඒ අඳුරු වළා පට
මාවතක් නැත පියමනින්නට, දෛවයේ සරදම් කිමෙයි තව
ආශාවෙන් සිත හැපි වෙලෙද්දි, මිරිගුව අබියස හඬන හැගුම් මන
රුවන් තල මත සරයි ගිලන් සිත, අහස් ගැබ නැත අයිති කිසිත් අත 




අවසන් කව..

අදත් මං කවුලුව අද්දර
කවක් ලියාගෙන
බලාගෙන උන්නා....
දෑසේ
කඳුලු වැල් ගංඟා
නෙතු පියන් තුලම හංගා
ඇසිපිය මා නොසැල උන්නා....
හිත මිතුරු තනි කමත්, පාළුවත්
මා හැර නොයන්නේ
කිමද මන්ඳා....
සොඳුරිය,
"නුඹ් යලිත් එන්නේ කවදාද.......?"       යැයි,
සිතමින්......
මගේ සිත
අදත් ඉකි බින්ඳා෴


ගිම්හානයේ වසන්තය

ගිමන් කල නිම වසන්ත්ය වී............
          කුමරියනි හද කුමුදු විලට වැඩි
කිමෙක අවසර ලැබුවදැයි නුඹ........
         පරව යන්නට හද අරණින් යලි

                       වසන්තය නොම නිකම යන්නට.......
                                  දිවි හිමෙන් ගැයු ගීය මා පෙම්
                      මටත් හොරා දුක තියා ගියේ කිම.......
                                 ඇයිද  සොදුරිය නොපවසනු අද

 මල් පිපී දිවි එලිය කෙරුමට.......
        නුඹේ පහස විල දියට දීමට
 වසන්තය වී පිපුනෙ ගිම් කල........
       මඟ වරදිලා බව වැටහුනිද සඳ

මල් මිටක්.


මිහිරි සුව කැන්ඳන්න,
සිනහා මුව පුබුදන්න,
නෙත් කඳුළු පිසලන්න,
ස්නේහයෙන් සනහන්න....


පාළුවක් නොදැනෙන්න,
හිස අතින් පිරිමදින....
අඩු වැඩිය පුරවන්න,
කෙනෙක් නැත නුඹ් වැන්න...


ජීවිතය කියා දෙන්න
යතාර්ථය පහදන්න
මගෙ ලඟින් තව ඉන්න
තරහ කිසිදා නොවන්න...


උතුම් ධම් පොදි බැන්ඳ,
දෙව් දුවකි ඇය වැන්න...
මල් මිටක් අත ඔන්න,
මිතුරියේ පිළිගන්න.........:) :)

මල් කුමරි


මලට වඩින විහඟුන් කැල මුමුණන්නෙ හිමිදිරියද
නිහඬ විලේ පූදින මල් හඟවන්නේ වසන්තයද
වීණාවේ සප්ත ස්වර අමුණන්නේ නව ගීයද
නොදඩා යන නීල දෙනෙත පවසන්නේ ආදරද....

නුරා බැලුම් සිනා කැලුම් මෝහනයෙන් සිත් බන්ඳා
සුරඟ රැගුම් මහද පියුම් නුරාගයෙන් පූදන්නා
නුඹේ නමින් පෙම් මාලිග තනනෙමි මා සිත් රන්ඳා
සුසුම් හෙලම් ප්‍රේම දැහන හැකිවෙද මට යනු කැන්දා..

ගිම්හානේ පුදින මල් ඉමිහිරි ඇයි දැයි මෙතරම්
පාළු හිතේ පෙම් හැගුමන් අකීකරුද යැයි කෙතරම්
තුසිත විලේ පෙම් කුසුමන් නෙලුමට මට වෙද තහනම්
නෙලා දියන් මලක් ළඳේ එය වෙද නුඹේ පෙම අවමන්...


Welcome to the blog.

එන්න...  අවිත්  කොපි කරගන්න.............

අවසන් කව..

අදත් මං කවුලුව අද්දර
කවක් ලියාගෙන
බලාගෙන උන්නා....
දෑසේ
කඳුලු වැල් ගංඟා
නෙතු පියන් තුලම හංගා
ඇසිපිය මා නොසැල උන්නා....
හිත මිතුරු තනි කමත්, පාළුවත්
මා හැර නොයන්නේ
කිමද මන්ඳා....
සොඳුරිය,
"නුඹ් යලිත් එන්නේ කවදාද.......?"       යැයි,
සිතමින්......
මගේ සිත
අදත් ඉකි බින්ඳා෴


Search This Blog

ඔන්න මං ගැන

හොදම ටික

Powered by Blogger.

About this blog

Audio Player

Waqar's Blog